Saturday, 21 February 2026

நேச அலைகள் #மொசைக் குமார்


 நேச அலைகள் 

சிறுகதைத்தொகுப்பு 

ஆசிரியர் மொசைக்குமார்

பாரதி புத்தகாலயம் வெளியீடு 

விலை ரூபாய் 150


தொகுப்பில் மொத்தம் 25 சிறுகதைகள். ஒவ்வொரு சிறுகதையும் ஒவ்வொரு நிகழ்வை பேசுகிறது.


சிறு கதைக்காக மெனக்கெடல் என்பது அவசியமில்லை என்பது போன்ற ஒரு தோற்றத்தை வாசித்தவுடன் ஒவ்வொரு கதையும் ஏற்படுத்திவிடுகிறது. ஆனால் நாம் தெரிந்து கொள்ளவேண்டியது என்னவென்றால் நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் ஒவ்வொரு கதையை கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் அதனை நாம் பதிவாக மாற்றாமல் அல்லது அதனை ஒரு விஷயமாக கருதாமல் கடந்து வந்துவிடுவதால் அந்த நிகழ்வு குறித்து பிறருக்கு நம் பகிர்தல் சென்று சேராமல் போய்விடுகிறது. தொகுப்பில் ஒவ்வொரு கதையும் இட்டுக்கட்டி கூறாமல் தான் சந்தித்த ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் கதை ஆக்கியிருக்கிறார் மொசைக்குமார். 


பிறநாட்டு கதைகள், மொழிபெயர்ப்புக் கதைகள், புனைவுக் கதைகள் என நம்முடைய அறிவுத் தளத்தை விரிவுபடுத்திக் கொண்டே செல்லக்கூடிய சூழலில் நேச அலைகள் நமக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் கதையை, நாம் வாழவேண்டிய கதையை அறிய ஒரு வாய்ப்பு அளித்து இருக்கிறது என்றே கூறலாம்.


கட்டுமான தொழில் செய்து வரும் மொசைக்குமார் அவர்கள் தன் பணி சார்ந்த பல கதைகளை இத்தொகுப்பில் கூறியுள்ளார். இவர் கதை கூறும் பாணி கொஞ்சம் வித்தியாசமானது. ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு நிகழ்வை பேசத் தொடங்குகிறது. பின்னர் அந்த நிகழ்வின் பின்னணியில் உள்ள அரசியலைப் பேசி வளர்கிறது. தொடர்ந்து முடிவாக கதையின் ஆரம்பத்தில் கூறிய நிகழ்வின் தொடர்ச்சியைக்கூறி கதை முற்றுப்பெறுகிறது.


உதாரணமாக மணியாசுக்கட்டை என்ற கதை. இக்கதையில் சிறுவன் பள்ளிக்குச் செல்லும் சிறுவன் அடிக்கடி பென்சில் ரப்பர் இவற்றை தொலைத்து விடுகிறான். இவன் இப்படி செய்வான் என்பதை அறிந்த தந்தை மொத்தமாக பென்சில்களை, ரப்பர்களையும் வாங்கி வைத்திருக்கிறார். ஒவ்வொரு முறை மகன் தொலைத்த பொழுதும் அவனைத் திட்டிக் கொண்டே தான் வாங்கி வைத்திருக்கும் பென்சிலை, ரப்பரை அவனுக்கு கொடுக்கிறார். வீட்டில் உள்ள அம்மா தன் பங்குக்கு அவனை திட்டுகிறார். இருந்தாலும் இந்தப் பழக்கம் நீடிக்க கூடாது என்பதற்காக தந்தை இனிமேல் நீ பென்சிலை தொலைத்தால் திரும்ப நான் வாங்கித் தர மாட்டேன். இதுதான் கடைசி எனக்கு ஒரு பென்சிலை தருகிறார். இதனைத்தொடர்ந்து வேலைக்குச் செல்லும் பகுதிக்கு தந்தை கிளம்பிவிடுகிறார். அங்கு சென்று கட்டிடம் கட்டும் பணிக்குத் தேவையான பொருள்களை எடுத்து வைத்துவிட்டு பணிகளை தொடங்குகிறார். அந்த சமயம்தான் பணிக்குத் தேவையான மணியாசுக்கட்டை இல்லை என்பது தெரிய வருகிறது. வீட்டிலிருந்து வரும் பொழுது அதனை எடுத்து வந்தோமா அல்லது கடந்த முறை பணியாற்றிய இடத்திலேயே மணியாசு கட்டையை வைத்துவிட்டு வந்து விட்டோமா அல்லது வரும் வழியில் எங்கேயாவது விழுந்து இருக்குமா என்ற குழப்பம். இந்தக் குழப்பத்தின் வாயிலாக ஒரு ஞானம் பிறக்கிறது தந்தைக்கு. அது என்னவென்றால் இவ்வளவு வயதான தனக்கு பணிக்குத் தேவையான பொருளை எங்கே வைத்தோம் எங்கே தொலைத்தோம் என்பது குறித்த ஞாபகம் இல்லாத பொழுது பள்ளிக்குச் செல்லும் சிறுவன் பென்சில், ரப்பரை எப்படி தொலைத்தோம் என்பதை எப்படி நினைவில் வைத்திருப்பான் என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது. அதன்பின் மகனிடம் பென்சிலை தொலைத்ததற்காக திட்டியது குறித்து தன்னுடைய வருத்தத்தை தெரிவிக்கிறார் தந்தை என்பதாக கதை முடிகிறது.


சின்னச் சின்ன சில்லறை வேலைகளுக்கு மட்டும் தம்மைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு பெரிய வேலைகளுக்கு வெளியூர் ஆட்களைப்போட்டு கட்டிட வேலைகள் பார்க்கும் முதலாளிகளைத் தோலுரிக்கிறது ஒரு கதை.


தன்னிடம் வேலை பார்த்த ஒருவன் பெரிய கொத்தனார் ஆன பின் அவனிடம் வேலைக்குச் செல்லுதல் பற்றிய ஒரு கதை.


மனைவியுடன் பயணித்துச் செல்கையில் பேருந்தில் நிகழும் சம்பவம், மனைவி தேர்வெழுத உடன் சென்றிருந்த பொழுது அங்கு மல்லிக்கட்டி வாங்கிய தயிர்சாதம் பற்றிப் பேசும் கதை, பழையன கழிதலும் எனபது எப்படிப்பட்ட வலி என்பதை உணர ஒரு கதை இப்படி எல்லாம் ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் கடந்து போன நிகழ்வை நினைவுபடுத்தி நம்மை கடந்து போன வாழ்வை மீண்டும் வாழவைக்கும் பணியைச் செய்கிறது.


வாசித்து தோழர் மொசைக் குமார் வாழ்வை அறியலாம். அப்படியே அதன் வாயிலாக நமது வாழ்வையும்...


வாழ்த்துகள் தோழர்...

எம்.ஆர்.ராதா கலகக்காரனின் கதை #முகில்

 எம் ஆர் ராதா

கலகக்காரனின் கதை


முகில்


சிக்ஸ்த் சென்ஸ் பப்ளிகேஷன்ஸ்


ராதா குறித்து பல தகவல்கள் நூல் முழுதும். சிறு சிறு தகவல்கள் ஆயினும் வரலாற்றின் போக்கிலும் அது பதியும் வகையிலும் ஆசிரியரின் மொழி நடை.

நாடகத்தை, கலையை உயிராகக் கருதி கடைசி வரை வாழ்ந்த ஓர் அசாத்திய கலைஞனின் வரலாறு.


முற்போக்கு நாடகங்கள், புராணக் குப்பைகளைக் கிண்டலடிக்கும் நாடகம் இவற்றிற்கெல்லாம் எவ்வளவு எதிர்ப்புகள் அதை ராதா கையாண்ட விதம் இன்றைய ஹீரோக்கள் அறியவேண்டிய பாடம். Time to lead என்று துணைத் தலைப்பு கொடுத்துவிட்டு படம் ஓட அரசிடம் மண்டியிட்டு வாழ்ந்த நடிகர்கள் போலில்லை ராதா.


பெரியார், அண்ணா, கலைஞர், எம் ஜி ஆர் என பலர் வந்து போகின்றனர். ரத்தக்கண்ணீர் இவர் தனது ஐம்பதுகளின் தொடக்கத்தில் நடித்த படம் என்பது ஆச்சர்யம். எம் ஜி ஆரைச் சுட்டதற்கான காரணம், அதற்காக அலட்டிக் கொள்ளாமல் அதை சரியென்று சொல்லும் துணிச்சல் ராதாவுக்கு மட்டும் தான் இருந்திருக்கும். காமராஜர், பெரியார், அண்ணா இவர் மேல் வைத்திருக்கும் அன்பு குறித்த பல தகவல்கள். சிவாஜியிடம் ஒருமுறை வீட்டில் சென்று சாப்பாடு எடுத்துவர காரைக் கேட்கிறார் ராதா. சிவாஜி, அண்ணே அது இம்பாலாண்ணே என்று சொல்கிறார் விலை உயர்ந்த கார் என்று சொல்லாமல். சில காலத்திலேயே அதே இம்பாலா காரில் வைக்கோல் ஏற்றி வந்து சிவாஜி முன் நிறுத்த அவர் திகைக்கிறார். அப்போது ராதா அது வெறும் தகரம் தான். வைக்கோல் ஏற்ற வண்டி கிடைக்காததால் இதில் ஏற்றச் சொல்லிவிட்டேன் என்று மனிதம் போதிக்கிறார். நடிகர் அசோகனிடம் பேசும் போது ஹீரோ நடிகர்களின் எண்ணத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறார்.


ராதாவின் பேட்டி, மலேசியாவில் பேசிய பேச்சு, நடித்த படங்களின் பட்டியலும் பின் இணைப்பாக தந்திருக்கிறார்.


வாசிக்க வாசிக்க மனதில் இருந்த ராதாவின் பிம்பம் உச்சத்திற்குச் சென்று நிற்பதை மாற்றவே இயலாது.


வாழ்த்துகள் Mugil Siva தோழர்.


யாழ் தண்விகா

வருச நாட்டு ஜமீன் கதை #வட வீர பொன்னையா

 

புத்தகம்:     வருச நாட்டு ஜமீன் கதை

ஆசிரியர்:   வடவீர பொன்னையா

பதிப்பகம்:  விகடன் பிரசுரம்


மூன்று தலைமுறைகளை இந்த நூல் பேசுகிறது. ஆண்டி வேலப்ப நாயக்கர், அவருடைய தம்பி இளைய ஆண்டி வேலப்ப நாயக்கர் இருவரின் காலகட்டத்தில் கதை தொடங்குகிறது. இளைய ஆண்டி வேலப்ப நாயக்கர் மூன்று திருமணம் முடித்த பின்பு நான்காவதாக ஆண் வாரிசுக்காக வெள்ளையம்மா என்பவரை திருமணம் முடிக்கிறார். அவருக்கு பிறந்த மகன்தான் திருமலை ராமகிருஷ்ண சாமியப்ப நாயக்கர். மக்களிடம் இருந்து வரக்கூடிய வரிப்பணம், தானியங்கள், விலங்குகள் இப்படி பல வரும்படிகளை வைத்துக்கொண்டு ஜமீனுக்கு உரிய பலான வேலைகளையெல்லாம் செய்துவருகிறார்.  இடையில் பளியன் சித்தன் என்பவனோடு நட்பு ஏற்படுகிறது. அந்த நட்பின் மூலமாக பல்வேறு சித்துவேலைகளை கற்றுக் கொள்கிறார்  ஆண்டி வேலப்ப நாயக்கர். ஒரு கட்டத்தில் பளியன் சித்தன் வேலப்ப  நாயக்கரிடம் பள்ளிகளுக்கும் ஜமீனில் பளியர் இனத்திற்கு உரிய மரியாதை தரப்பட வேண்டும். அவர்களையும் ஜமீனுக்கு இணையான பணிகளில் அமர்த்தவேண்டும் என்று கோரிக்கை வைக்கிறான். இதைக் கேட்ட வேலப்ப நாயக்கர் சித்தனை வேல் கொண்டு  எய்தி கொன்றுவிடுகிறார். இறப்பதற்கு முன் சித்தன், உன் ஜமீனுக்கான ஆண் வாரிசு பிறப்பதற்கு முன்பு நீ இறந்து விடுவாய். அதுபோலவே அது காலம் முழுவதும் தொடரும். ஆண் வாரிசுகள் பார்ப்பதற்கு முன்பே தகப்பன் உயிர் இருக்காது என்று சாபம் விடுகிறான். அதுபோலவே சாமியப்ப நாயக்கரைப் பார்க்காமலேயே வேலப்ப நாயக்கரின் உயிர் பிரிகிறது.  சிறு வயதில் அரியணை ஜமீனாக வரமுடியாது என்பதால் வெள்ளைத்தாயம்மா பொறுப்பில் ஜமீன் வருகிறது. சாமியப்ப நாயக்கர் சென்னையில் படிக்க செல்கிறார். சென்னையிலிருந்து திரும்பி வரும்பொழுது ஜனகம் என்ற நாட்டியக்காரி உடன் திரும்பி வருகிறார். அவள் வெள்ளைக்கார துரையுடன் செல்ல வேண்டியவள். அவளின் அழகில் மயங்கி இழுத்து வருகிறார் சாமியப்ப நாயக்கர்.  நீண்ட காலம் ஜனகத்துடன் காதல், காம வாசம் தொடர்கிறது. அவளுக்காக அனைத்து வசதிகளுடன் மாளிகை ஒன்றும் கட்டித் தருகிறார். பொன்னும் பொருளும் அள்ளி இறைக்கிறார். அத்தனையும் மக்கள் பணம். இச்சூழலில் சாதியிலிருந்து வேலுத்தாயம்மாள் என்ற பெண்ணை கட்டி வைக்கிறார்கள். வேலுத்தாயம்மாளை கட்டிய பின்னரும் சாமியப்ப நாயக்கரின் பெண் வாசம் நிற்கவில்லை. செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் பெண் பித்து பிடித்துத் திரிகிறார். இது தெரிந்த  வேலுத்தாயம்மாள் ஜனகத்தை ஆள் வைத்து கொன்றுவிடுகிறார். எவ்வளவு சொல்லியும் சாமியப்ப நாயக்கர் கேட்காததால் தெப்பம்பட்டி சென்றுவிடுகிறார் வேலுத்தாயம்மாள். ராஜமாணிக்கம் முதல் பெண்ணாக பிறக்கிறார், பிரச்சினை இல்லை. மனம் திருந்தி வந்த சாமியப்ப நாயக்கருடன் கூடல் நடக்க, இரண்டாவதாக ஒரு ஆண் பிறக்கிறது. அந்த ஆண் குழந்தையைப் பார்க்கும் முன்னரே சாமியப்ப நாயக்கர் மறைந்துவிடுகிறார். சாமியப்ப நாயக்கர் மக்களிடமிருந்து வாங்கிய வரிப்பணம் முறையாக வெள்ளையர்களுக்கு கப்பமாக செல்லாததால் கண்டமனூர் ஜமீன் ஏலம் போகிறது, கொஞ்ச பகுதிகளைத் தவிர்த்து அனைத்தையும் எட்டயபுரம் ஜமீன் ஏலத்திற்கு எடுத்துக்கொள்கிறார். எல்லாம் பறிபோன நிலையிலும் ஆட்டம் மட்டும் அடங்கவில்லை சாமியப்ப நாயக்கருக்கு. ஜமீனை மீட்க உதவி செய்வதாக திருவாங்கூர் ராஜா சொல்ல அவரைப் பார்க்க குமுளி வழியாகச் செல்லும்போது நெஞ்சு வலி வந்து பாளையம் ராவுத்தர் வீடு வர அங்குதான் உயிர் பிரிகிறது சாமியப்ப நாயக்கருக்கு. அவர் இறந்த இந்தச் சூழலில் பிறந்த கதிர்வேல் சாமி பாண்டியன் என்ற மைனர் பாண்டியன் சென்னைக்கு சென்று படிக்கும் சூழல் வந்தபோதிலும் அங்கு வேண்டாமென்று வேலு தாயம்மாள் மறுத்துவிடுகிறார்.  மைனர் பாண்டியன் தன்னுடைய தந்தையைப் போலவே பெண் பித்து பிடித்து திரிகிறார். முறையான படிப்பும் இல்லை சேவகர்கள் பலரை வைத்துக்கொண்டு அடாவடியில் ஈடுபடுகிறார். பித்தனின் வாக்கு பலித்துக் கொண்டு வருவதை நம்ப மறுக்கிறார். எத்தனையோ பெண்களிடம் சல்லாபம் செய்த மைனர் பாண்டியன் ஒரு கட்டத்தில் 13 வயதான வேலம்மா என்பவரை தூக்கி சென்று திருமணம் முடிக்கிறார். முடித்த போதிலும் வழக்கம்போல் அடாவடி தொடர்கிறது. பெண் சகவாசம் தொடருகிறது. ஜமீன் ஒருபக்கம் வெள்ளையர்களுக்கு கப்பம் கட்டாமல் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறது இன்னொரு பக்கம் சுதந்திரப்போராட்டம் நடந்து கொண்டிருக்க மக்கள் ஜமீனில் இருந்து விடுபடும் நாளை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கடைசி காலத்தில் உடல்நிலை சரியில்லாமல் சித்தன் வாழ்ந்த அதே குகையில் வாழத் தொடங்கிய மைனர் பாண்டியன் சாப்பாட்டிற்கே வழியில்லாமல் கூழைக் குடித்து நாட்களைக் கடத்துகிறார். அப்படியே அவருடைய வாழ்க்கையும் முடிந்துவிடுகிறது. அடக்கம் செய்வதற்கு கூட சொந்த நிலம் இல்லாத ஒரு ஜமீனாக மைனர் பாண்டியன் கடைசியில் இறக்கிறார். 

        ஜம்புலிபுத்தூர் கோவிலில் பெண்களை கோவிலுக்கு பொட்டுக்கட்டி விட, அந்தப் பெண்களை ஜமீன் ஏகபோகமாக அனுபவித்தல், வயசுக்கு வந்த பெண்களை காத்துக் கருப்பு அண்டக்கூடாது என்று அரண்மனைக்கு கொண்டு வந்து விட அவர்களை அனுபவித்தல், விரும்பும் பெண்களை சேவகக்காரர்கள் துணையோடு தூக்கி வந்து அனுபவித்தல், பிறரின் சொத்துக்களை அடித்துப் பிடுங்குதல், தாம் தூம் செலவு, சாதகம் செய்யும் பிறருக்கு ஊரைத் தானமாக வழங்குதல், வெள்ளைக்காரன் கண்களை மறைத்து பல திருட்டுத் தனங்களைச் செய்தல், பெண்களை போகப் பொருளாகப் பார்த்தல், சொத்துக்களை பாதுகாக்க பெண்களை ஜமீன் பொறுப்பில் அமர வைத்தல் வரலாறெங்கும் உள்ள அவலங்களை மண்ணின் மொழியோடு வட வீர பொன்னையா கூறியுள்ளார். வாசிக்க வாசிக்க அந்தக் காலத்திற்குள் பயணிக்கும் எண்ணம் பீறிடுகிறது. இன்னொன்றையும் சொல்லவேண்டும்.


         இப்படிப் பட்டவர்களின் செயல்களைத்தான் அப்படியே தொடர ஆண்ட பரம்பரை என்று சொல்லி கொண்டாடி வருகிறதோ பல கூட்டம், அக்காலம் போல இப்பவும் சொத்துக்களை களவாடுதல், பெண்களை வன்புணர்வு செய்தல் போன்ற செயல்களைச் செய்ய நினைக்கிறதோ என்ற எண்ணமும் மேலிடாமல் இல்லை.


வாழ்த்துகள் வட வீர பொன்னையா தோழர்.


யாழ் தண்விகா

Friday, 20 February 2026

பாவக் கதைகள்

 

பாவக் கதைகள்


கௌதம் வாசுதேவ் இயக்கம்.


கௌதம், சிம்ரன், இரு பெண் குழந்தைகள், ஒரு பையன். அமைதியான வாழ்க்கை. வயதுக்கு வராத இளைய மகள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாகிறாள். போலீசுக்கு செல்வதா வேண்டாமா என குழப்பம். பின் வேண்டாம் என முடிவெடுக்கிறார்கள். மகன், இப்படிச் செய்தவன் யாராக இருக்கும் என நண்பனுடன் சேர்ந்து தேடுகிறான். ஒரு கட்டத்தில் மகளைக் கொன்றுவிட தாய் நினைத்து சில பல யோசனைக்குப் பிறகு கற்பு என்பது மயிருக்குச் சமம். அவள் படித்து பெரியாளா வருவா. அவளுக்கு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கிறது என்று நல்ல முடிவை எடுக்கிறாள். மகன் பாலியல் வல்லுறவு செய்தவனைக் கண்டுபிடித்தானா அவனுக்கு தண்டனை கொடுத்தானா என்பதை படம் பார்த்து தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.


வான்மகள்

நம்பிக்கை...!


விக்னேஷ் சிவன், சுதா கொங்காரா இயக்கிய பாவக்கதைகள் பார்த்தேன்.


சாதி ஆணவப் படுகொலை, லெஸ்பியன் குறித்த காட்சிகளோடு விக்னேஷ் சிவன் படம் அருமை. கொலை செய்யத் துணிந்தபின் வருகின்ற காட்சிகள் பெரும் பதட்டத்தை மனதிற்குள் உண்டுபண்ணின. லெஸ்பியன் என்பதை நிரூபிக்க முத்தக் காட்சி! கடைசியில் குறிப்பாக அந்த குட்டி மனிதனை அவன் கூறிய சொல்லால் அவனையே திட்டும் இடம் செம. விச தே... பையா. அதை வில்லன் சொல்லிச் சிரிக்கிறான். அவனுக்கும் இது பொருத்தம் தான்.


திருநங்கைகளின் ஆசைகள், அவர்களின் மேலான சமூகப் பார்வை குறித்த சுதா கொங்காரா படம். திருநங்கையாக நடித்தவர் சிறப்பாகச் செய்திருந்தார். வெற்றிலை மெல்லல் அவ்ளோ அழகு. மதம் கடந்த திருமணம், அவர்கள் அடையும் இன்னல்கள், பெற்றவர்கள் மனம் திருந்தியதாக நினைத்து ஊர் வந்து ஏமாந்து திரும்புதல் என காட்சிகள். பாடல் சுகம். அருமை...


பாவக் கதைகள்


வெற்றிமாறன் இயக்கிய பகுதியைப் பார்த்தேன். சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்த தனது மகளுக்கு வளைகாப்பு நிகழ்த்த ஊருக்கு அழைத்து வருகிறார் பிரகாஷ்ராஜ். மகளும் மருமகனும் அருமையான வாழ்வை வாழ்கிறார்கள். அதை கண்ணெதிரே காண்கிறார் தந்தை அதுவும் அவ்வாழ்வை பிரகாஷ்ராஜ் குடும்பம் இதுவரை அனுபவித்திராத நிலையில். அழைத்து வரப்பட்ட மகள் படிப்பு சுதந்திரம் தரும், நல்வாழ்க்கை தரும் என்று தங்கைகளிடம் கூறுகிறார். குடும்பத்தினர் அனைவருடனும் இரவில் உணவு உண்கிறார். இடையில் மகளுக்கு விக்கும்போது தண்ணீர் கொண்டுவரச் செல்லும் தந்தை அதில் விசம் கலந்து மகளுக்கு கொடுக்கிறார். இரவில் குடும்பத்தினர் அனைவரையும் மண்டபத்திற்கு அனுப்பி வைத்துவிட்டு மகள் வாந்தி எடுப்பதையும், இரத்தம் கக்குவதையும் பார்த்து சாகும் வரை வேடிக்கை பார்க்கிறார். எதிர்த்துப் பேசும் மனைவியை அடித்து வேறொரு அறையில் பூட்டி விடுகிறார். மறுநாள் மருமகன் வந்து வில்லங்கம் நடப்பது, ஊர் கூடுவது, வழக்கு என்பதெல்லாம் ஓவியமாக எழுத்தாக திரையில் தெரிகிறது.


எதைச் சொல்ல விழைகிறார் வெற்றிமாறன் என்பது புரியவில்லை. இப்படி செய்கிறார்கள் என்பதை காட்சிப்படுத்த இந்த கால கட்டத்தில் அவசியம் என்ன வந்தது. அதற்கு தீர்வு என்ன என்பதை எழுத்துகள் போட்டு நீதி சொல்வதை எத்தனை பேர் பார்ப்பார்கள்... அசுரனில் கல்வி எனும் தீர்வு சொன்ன வெற்றிமாறன் இப்படி சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்பவர்களை ஏமாற்றி அழைத்து வந்து இப்படிப் பிரிக்கலாம் என்கிறாரா... பாவக் கதைகள் என்னும் தலைப்புக்கு நியாயம் செய்ய இதை மட்டும் காட்சிப் படுத்தினால் போதும் என நினைத்து விட்டாரா...


பெருத்த ஏமாற்றம்.

மாவீரர் ஒண்டிவீரன் பகடை #எழில்.இளங்கோவன்

 

மாவீரர் ஒண்டிவீரன் பகடை

எழில். இளங்கோவன்


கருஞ்சட்டைப் பதிப்பகம்


நெற்கட்டும் செவ்வயல் பாளையத் தலைவர் பூலித்தேவன். அப்பாளையத்தின் படைத்தலைவன் ஒண்டிவீரன். இருவரும் சாதியால் வேறுபட்டு நிற்பினும் நட்பால் இணைந்து பாளையத்தைக் காத்துவந்துள்ளனர். பிரெஞ்சு, பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்துப் பல போர்க்களங்களில் இணைந்தே போரிட்டுள்ளனர். நெற்கட்டும் செவ்வயல் பாளையம் பல காலமாக அருந்ததியர்கள் ஆண்டுவந்த பாளையம். அங்கு பஞ்ச காலத்தில் பூலித்தேவன் பாட்டனார்கள் வருகை தர, காலப்போக்கில் பூலித்தேவன் தலைவனாகவும் வர வாய்ப்பு அளிக்கிறது. அது குறித்த தகவல்கள் இல்லை. மேலும் எப்படி அருந்ததிய மக்களிடம் இருந்த ஜமீன் எப்படி பூலித்தேவன் வசம் சென்றது என்பது குறித்த தகவல் இல்லை. ஒண்டிவீரன் களம் கண்ட போர்கள் நாட்கள், வருடத்தோடு இருக்கின்றன. ஆனால் அவரின் பிறந்த வரலாறு இல்லை. இன்னும் பல தகவல்கள் தேடி அளித்திருக்கலாம். ஒண்டிவீரன் குறித்த கதைப்பாடல்கள் நம்பும்படியாக இல்லை என்று ஆசிரியர் கூறுகிறார். ஒரு வீரன் வரலாறு இப்படி இருந்திருக்காது என்றே நமக்கும் தோன்றுகிறது. பூலித்தேவன் கடைசிப் போருக்குப் பின்னால் காலாடி, பாளையங்கோட்டை, சங்கரன்கோவில், பின் தன்னுடைய குலதெய்வ கோவில் என்று தப்பித்துச் செல்கிறார். அதன்பின் என்ன ஆனார் என்று வரலாற்றில் தகவல் இல்லை. பூலித்தேவன் தலைமறைவுக்குப் பின் பாளையத் தலைவராக வந்த ஒண்டிவீரன், பூலித்தேவனின் 3 குழந்தைகளையும் தன்னுடைய பாதுகாப்பில் வைத்திருக்கிறார். அதே நேரம் ஒண்டிவீரன் மறைவு குறித்தும் எந்த தகவலும் கிடைக்கவில்லை என்கிறார் ஆசிரியர். இன்னும் தேடலை அதிகப்படுத்தி வரலாற்றை முழுமைப் படுத்தவேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. ஒரு தொடக்கமாக நாம் எடுத்துக்கொண்டு நாமும் வாசிப்பின் மூலம் இன்னும் ஒண்டிவீரன் குறித்தும் பூலித்தேவன் குறித்தும் அறியவேண்டும்.


வாழ்த்துகள் தோழர்.

தமிழ்ப் பொங்கல்


 #தமிழ்ப்பொங்கல்


பனியில் 

மழையில் 

மெல்லிய சூரிய ஒளியில் தைத்திங்கள் பூக்க 

தமிழ்ப் பொங்கல் பொங்கிற்று


ஆட்சியாளர்களால் வஞ்சிக்கப்பட்டுக்கொண்டே வந்தாலும் 

நம்பிக்கையைக் கிஞ்சித்தும் கைவிடாமல் 

தொடர்கிறது பொங்கல்


திசையெங்கும் பசுமை பூக்க

உழைப்பவன் வாழ்வில் 

புதுவழி கிடைக்க 

மறக்காமல் சொல்லி விடுகிறோம்

"தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்"


போர் வரட்டும் என 

காத்திருப்பவன் அல்ல 

உலகத்தின் உணவுக்கென 

வயல் தோறும் 

வாழ் நாள் தோறும் 

பசுமைப் புரட்சி செய்பவன் உழவன் 


உலகம் சுருங்கி விட்டது 

கைக்குள் உலகம் 

போன்ற சொல்லாடல்களால் சொக்கிப் போகிறோம்

விவசாயிகளின் தற்கொலையை குறுந்தகவல்களால் ஏனோ

கடந்து போகிறோம்


மீத்தேன் 

ஹைட்ரோ கார்பன் 

நியூட்ரினோ 

எட்டுவழிச்சாலை 

திட்டங்கள் எல்லாம் 

வயலுக்குள் குழி தோண்டுகிறது

நவீனம் 

அவசியம் 

தேவை என்ற பெயரில்  

உலக வாழ்வின் நலனுக்குக்   கொள்ளி வைக்கிறது


உரக் கடை வைத்திருப்பவன்

ஒவ்வொரு நாளும் 

உயர்கிறான் 

விவசாயம் செய்பவன் 

விரக்தியில் ஏதோ ஒருநாள் 

பூச்சி மருந்து குடித்துச் சாகிறான் 


50 நாட்களுக்கும் மேலாக 

வேளாண் சட்டங்களை 

பசி என்றும்

பனி என்றும் பாராமல் 

எதிர்த்துக் களம் காணுகிறார்கள் 

50 உயிர்களுக்கும் மேலாக

உயிர் ஈந்தும் தீரமாக நிற்கிறார்கள்

விவசாய மக்கள் 


அதிகாரத்தின் அடிமையாக

இவர்களை நினைக்கிறது சர்வாதிகாரக் கூட்டம் 

அதிகாரம் உழைப்பவனுக்கு 

என்னும் வரை பரவட்டும் 

பசுமைப் போராட்டம்...


இத்தனைக்கு மத்தியிலும் தான்

தமிழர்களுக்கான பெருவிழா

இழிவும் கேடும் இல்லாத ஒரு விழா

பிறப்பு இறப்புத் தீட்டு களால் பாதிக்கப்படாத திருவிழா 

பச்சரிசியை உடலாகவும் குங்குமத்தைக் குருதியாகவும் வடித்து 

தமிழ் நில மக்கள் 

பொங்கல் சமைத்துப் 

பண்பாட்டுக் களமாடும் 

தனித்துவ விழா


தும்பைப்பூ 

பூலாம்பூ 

பிரண்டை 

ஆவாரம் பூ 

வேப்பம்பூ 

மாவிலை 

இணைத்துக் கட்டும் 

காப்புக்கட்டில் 

முகூர்த்தக்கால் 

ஊன்றிக்கொள்கிறது 

பொங்கல்.


சேனைக் கிழங்கு 

சேப்பங்கிழங்கு 

கருணைக்கிழங்கு 

சிறுகிழங்கு 

பனங்கிழங்கு 

பார்ப்பனர்களால் விலக்கப்பட்டவை.

உழவு குடியால் 

உலகம் உயர்த்தும் குடியால்

விரும்பப்பட்டவை. 

பொங்கல் வழிபாட்டில் வைத்து

வணங்கப்பட்டவை.


யானை கட்டிப் போரடித்த 

உழவு வாழ்வில் 

நடைமுறை வாழ்வில் 

இணைந்து வருவது மாடு. 

மேய்ச்சல் சமூகத்தின் 

உச்ச மிச்சம் மாடு. 

வேளாண் சமூகத்தின் 

முதன்மை மாடு. 

பசுவைக் கொண்டாடுதலும்

சல்லிக்கட்டும்

ஆதி விழாவின் நீட்சி.

தமிழன் தேசிய இனத்தான் எனப்

பெருமைபடத் தக்கதான சாட்சி.


இயற்கைக்கும் 

உழைப்பவர்களுக்கும்

கால்நடைகளுக்கும் 

நன்றி நவிலல் 

கடமையாக இல்லாமல் 

களிப்பாக அமையட்டும் 

வரும் பொங்கல்.


வயல் செழிப்பில் 

உழவர் மிளிரட்டும்.

பசுமைத் திறப்பில் 

பசி மறையட்டும்.


விவசாயம் மதிக்கும் 

ஆட்சி தோன்றட்டும். 

வேளாண் குடி வாழ்வில் 

வெளிச்சம் பூக்கட்டும்.


அனைவருக்கும் 

தமிழ்ப் பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்.


வாய்ப்பிற்குப் பேரன்பும் மகிழ்வும்.

மும்பை இலக்கியக் கூடம்

வ.இரா. தமிழ் நேசன்தோழர்.


நன்றியோடு யாழ் தண்விகா

சிலேட்டுக்குச்சி #ச.க.முத்துக்கண்ணன்


 #சிலேட்டுக்குச்சி 

கட்டுரைத்தொகுப்பு 

#சக_முத்துக்கண்ணன் 


பாரதி புத்தகாலயம் வெளியீடு

விலை ரூ 110/-


Muthukannan Muthukannan


பள்ளியில் பயின்ற காலத்திலிருந்து பள்ளியில் பணியாற்றும் காலம் வரை தான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையில் பல பக்கங்களை நம் கண்முன் படர்த்தி வைத்திருக்கிறார் ஆசிரியர். அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர் என்றாலே இளக்காரம் தான். ஆனால் அரசுப் பள்ளிக்கு வரும் குழந்தைகள் என்ன மனநிலையில் வருவார்கள்? அவர்களின் வாழ்க்கைச் சூழல் எப்படி இருக்கும்? அவர்களுக்கான கல்வி எத்தகையதாக நாம் அளிக்க வேண்டும்? அக்குழந்தைகளின் பெற்றோர்கள் இடத்தில் நாம் என்ன வகையான உறவு நிலையைப் பேண வேண்டும்? அக்குழந்தைகளை நாம் எவ்வாறு கையாள வேண்டும்? அக்குழந்தைகளுக்கு என்ன விதமான கல்வி பிடிக்கும்? என்பதையெல்லாம் தன்னுடைய கட்டுரையில் கதைகளை கூறுவதைப் போல அழகாக எடுத்து வைத்திருக்கிறார் ஆசிரியர். கட்டுரைகளைப் பொறுத்தவரையில் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் ஒரு அனுபவத்தைச் சொல்லுகிறது. ஒவ்வொரு கட்டுரையும் ஏதோ ஒரு இடத்தில் மனதைக் காயம் செய்கிறது. அரசுப்பள்ளியில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் தனியார் பள்ளிகளிலும் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களுக்கும் பல்வேறு வழிகாட்டு நெறிமுறைகளைக் கூறுவதுபோல பல அனுபவங்கள் எழுத்துக்களில் கொட்டிக்கிடக்கிறது. எழுத்தாளரும் சமூகச் செயல்பாட்டாளருமான தோழர் ச.தமிழ்ச்செல்வன் அவர்களின் அணிந்துரை அழகு.


ஆசிரியர் அடித்ததால் மனோஜ் என்ற மாணவனுக்கு சொல்லக் கூடாத இடத்தில் வலி அதிகரித்ததாக கூறுகிறான். படிக்கவில்லை என்பதற்காக அடித்தது இப்படி ஆகும் என்று ஆசிரியர் நினைத்திருக்க மாட்டார். பள்ளியில் நடந்த சம்பவம் வீட்டில், மறுநாள் பயிற்சிக்கு செல்லும் இடத்தில் மனதின் நிம்மதியைக் கலைத்த படியே இருக்க, சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் அவன் எப்படி இருக்கிறான் எனக் கேட்கும் ஆசிரியரின் மனநிலையில் அவர் அடித்தது தவறா என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். ஆனால் அந்தக் காயம் அந்த மாணவனை விட்டுச்செல்லும் வரை ஒரு தாயாக தந்தையாக ஆசிரியர் காட்டும் கரிசனம் ஒவ்வொரு ஆசிரியருக்கும் இருக்க வேண்டும். பள்ளியில் ஓடி விளையாடும் ஒரு சிறுவன் தவறி விழுந்தான் என்றாலும் அதனை வீட்டிற்குத் தெரியப்படுத்தும் பொழுது அதைக் கேள்விப்பட்டு ஓடிவரும் பெற்றோர் தன்னுடைய கோபத்தை முதலில் காட்டுமிடம் ஆசிரியர்தான். ஆனால் காயம் பட்ட குழந்தையிடம் அந்த நேரத்தில் ரத்தம் வழியும் இடம் எதுவானாலும் அவ்விடத்தைக் கழுவி மேலும் ரத்தம் வடிந்துகொண்டிருப்பின் உடனே மருத்துவமனைக்கு எடுத்துச்சென்று காயத்தின் மேல் கட்டுப் போட வைத்து ஊசியினை போடச்செய்து மாத்திரையை வாங்கிக் கொடுத்து தேநீரின் உதவியுடன் அதை குடிக்கச் செய்து பெற்றோர்கள் வந்தவுடன் அவர்களிடம் நிலவரத்தைச் சொல்லி அந்தக் குழந்தையை ஒப்படைக்கும் வரை ஓர் ஆசிரியர் அனுபவிக்கும் அவஸ்தை ஒரு தந்தைக்கும் மேலானது தாய்க்கும் மேலானது. ஆனால் இங்கு மனோஜ் வேறுபட்டு வேறு மாதிரி பயமுறுத்துகிறான். பாவம்டா வாத்தியார்...


ஒவ்வொரு ஆசிரியருக்கும் ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் பட்டப்பெயர்கள் மாணவர்கள் சூட்டி இருப்பார்கள். அரசனுக்கு பட்டங்களை சூடுவதைப் போல இது இல்லை. ஒவ்வொரு ஆசிரியரின் உருவத்தைப் பொறுத்து, அவருடைய பாடம் நடத்தும் தன்மையைப் பொறுத்து, அவரின் குணத்தைப் பொறுத்து, அவர் அளிக்கும் தண்டனையைப் பொறுத்து இந்த பட்டப்பெயர்கள் ஆசிரியர்களுக்கு மாறுபடும். அதனைக் குறித்தும் ஒரு கட்டுரை இருக்கிறது அதற்குள் தேடிப் பாருங்கள். உங்களுக்கான பட்டப் பெயரும் கூட ஒளிந்திருக்கலாம்.


பன்னீர் சார் கொஞ்சம் நாசூக்கானவர். ராமரய்யா குழந்தையாக மனநிலையில் வகுப்பு எடுப்பவர். அவரிடம் அன்பு காட்டும் குழந்தைகளாக நாம் மாறுவதா அல்லது ராமரய்யாவாக மாறுவதா... ராமரய்யாவின் நண்பராக, சக ஆசிரியராக முருகன் சார். இருவருக்கும் இடையில் உள்ள நட்பு - அந்த நட்பு வகுப்பறைக்குள் எப்படி இருக்கிறது, அந்த நட்பால் அந்த வகுப்பு எப்படி கலகலப்பாக மாறுகிறது, அவர்கள் குழந்தைகளிடம் எப்படிப் பழகுகிறார்கள் அந்த அன்னியோன்யம் எத்தனை குழந்தைகளுக்குக் கிடைத்துவிடும்... 


டீச்சர் ஒண்ணுக்கு என்ற கட்டுரையில் வரும் "அந்த வகுப்பில் இருந்து டீச்சர்ஸ் பாத்ரூம் வரையிலான தூரம் என்பது தேச அவமானத்தின் நீளம்" என்ற வார்த்தை வெறும் வார்த்தை மட்டுமல்ல, அது அரசுப்பள்ளியில், தனியார் பள்ளிகளில் இந்தக் காலமும் பல இடங்களில் நடந்து வரும் கழிப்பறை இல்லாத அவலம் சுட்டப்படும் இடம்.


டியூசன் எடுக்கும் சாந்தி அக்கா ஒவ்வொரு ஊரிலும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அவர்களிடம் மாணவர்கள் காட்டும் அன்பு இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமானது. ஆசிரியரின் வாசிப்பு அனுபவம் எந்த அளவிற்கு அதிகம் இருந்தால் ஒரு வகுப்பறையை அழகாகக் கொண்டு செல்லலாம் என்பதற்கு நூலாசிரியர் அவர்களின் பிரபஞ்சன், வண்ணதாசன் உள்ளிட்ட ஆளுமைகளின் கதைகளை வாசித்து அவற்றை மாணவர்களிடமும் கொண்டு செல்லுதலும் சிறப்பான ஒரு வழிகாட்டலாகக் கொள்ளலாம். 


ஒவ்வொரு குழந்தைகளுக்கும் குழந்தைப் பருவத்தில், உள்ள ஆசை என்பது பெற்றோர்களால் திணிக்கப்படாத பொழுது உள்ள ஆசை நிச்சயமாக எதிர்காலத்தில் அவர்கள் கூறுவதைக் காட்டிலும் வேறு மாதிரியாகத்தான் இருக்கும். அதை ஒரு கட்டுரை அலசுகிறது. 


யானை என்ற கட்டுரையில் முற்போக்கு இருக்கிறது, பக்தி இருக்கிறது, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மத நல்லிணக்கம் இருக்கிறது. முடிப்பு அருமை பல கட்டுரைகள் போல இதிலும்.

வீட்டுப்பாடம் என்ற தண்டனை யதார்த்த கட்டுரை. குடிகாரத் தந்தைகளால் சீரழியும் குழந்தைகள் பாடு பரிதாபம்.


முழு ஆண்டுத் தேர்வு முடிந்தவுடன் ஒவ்வொரு மாணவனும் ஒரு காலத்தில் அதனை ஒரு கொண்டாட்ட காலமாக வாழ்ந்திருப்பான். நேரத்திற்கு உணவு இல்லை என்ற போதிலும், வீட்டில் அம்மா அப்பா இருவரும் வேலைக்குச் சென்ற பொழுதிலும், வெயில் வாட்டி எடுக்கும் பொழுதிலும், பக்கத்து வீட்டு நண்பர்கள் ஊருக்குச் சென்ற பொழுதிலும், திருவிழாக்கள் வரும் அந்த காலகட்டத்தில் கடன் வாங்கித் துணிகளை உடுத்தும் பொழுதிலும் இருந்த சந்தோசம் இன்று கோடை விடுமுறைகளில் தனித் திறனை வளர்ப்பதற்காக வகுப்புகளை உருவாக்கி வைத்திருப்பவர்களிடம் குழந்தைகளை தள்ளிவிடும் மனப்போக்கு வளர்ந்து வருகிறது. கொரோனா காலத்தில் உயிர் குறித்த பயம் ஒரு பக்கம் ஓடிக்கொண்டு இருந்தாலும் ஆன்லைன் வகுப்புகள் மூலமாக பணம் பறிக்கும் வேலையும், குழந்தைகளை அலைபேசியின் முன்னால் அமர வைக்கும் போக்கும் அதிகரித்து வருவது கண்கூடு. கடைசிக் கட்டுரையான அவன விட்ருங்க பாஸ் என்ற கட்டுரையில் கடைசிப்பத்தி "கோடை அழகாகத் தெரியும். ஏனெனில் அவர்களைப் பொறுத்த மட்டிலும் இதுதான் நிழல் மாதம்" இதுதான் மாணவன். ஆயிரம் பொருள் பொதிந்த வார்த்தைகள்.


உளவியல் ரீதியாக மாணவனை அணுகும் வித்தையைக் கட்டுரைத் தொகுப்பு என்ற பெயரில் சிறு சிறு சம்பவங்களைச் சிறுகதை போல அழகாக, உயிரில் பதியும் வண்ணம் எடுத்துரைத்துள்ளார் ஆசிரியர் சக.முத்துக்கண்ணன். வாசியுங்கள் நான் சொன்னதை விட பலப்பல வாசிப்பனுபவம் கிட்டும் உங்களுக்கும்.


நானும் ஓர் ஆசிரியர் என்ற முறையில், தேனி மாவட்டம் என்ற முறையிலும் தோள்களில் கை போட்டு மகிழ்வைத் தெரியப்படுத்திக்கொள்கிறேன் நிறைய நிறைய...


வாழ்த்துகள் தோழர்.


யாழ் தண்விகா